VERSLAGEN VAN IEDEREEN


26 januari, Hyperbare Geneeskunde

 

26 januari 2019 was het eindelijk zover. De speciaal aangemelde leden van het duikteam Loosdrecht waren vandaag te gast in het AMC op de afdeling Hyperbare geneeskunde.

Na het ontvangst met koffie en koeken konden  we ons al even vergapen aan de druktank waar we later een “droge” duik mee gingen maken.

Hierna  gingen we naar een ruimte in het ziekenhuis waar we een presentatie kregen gebaseerd op de (druk) wet van Henry en de wet van Boyle. Met deskundige uitleg schoten de foto’s over het scherm, waarbij we een zeer helder beeld kregen wat bepaalde letsels met je lichaam doen en hoe de hyperbare geneeskunde daarin wordt toegepast.

Na deze uitleg weer naar de druktank en klaar maken voor de drukduik. In de tank kregen we wat ballonnen om bij normale druk op te blazen en kijken wat de drukwetten ermee doen. Hierna ging de deur dicht en daalden we in enkele minuten af naar 15 meter. Je bleef klaren, apart wat droge lucht dan doet ten opzichte van normaal duiken in water. De temperatuur steeg behoorlijk snel tot 28 graden. Apart dan je op 15 meter diepte met elkaar kon praten, al klonk het wel wat gek. Fluiten op 15 meter diepte gaat ook bijna niet. Snel nog wat ballonnen opblazen en opstijgen. De temperatuur daalde hard en met een paar minuten waren we weer “boven” water. De veiligheidstop van 3 minuten op 5 meter werd overgeslagen. Hmmmm maar even niet aan al die foto’s uit de presentatie denken. Hierna zwaaide de deur weer open en konden we het logboek invullen van deze droge duik.

 

Het was wederom een schitterende goed georganiseerde ervaring  met het duikteam Loosdrecht.

 

Groet van Andre

 

  


Kim Delsink, Miss Scuba Netherlands 2018

 

Nog even en dan is het zo ver. Op 1 november vertrekt mijn vliegtuig vanaf Schiphol Airport naar Tawau, Maleisië.

 

In April dit jaar werd ik verkozen tot Miss Scuba Netherlands 2018. Ik had wel eens gehoord over een missverkiezing; al die meiden op een podium met glitterjurken en het wereldse cliché, het antwoord op de belangrijkste vraag ‘World peace’. Toch werd ik nieuwsgierig toen ik de oproep voorbij zag komen dat er gezocht werd naar de opvolgster van Miss Scuba Netherlands 2016. Want het was altijd stiekem een meisjesdroom geweest om modellenwerk te doen. National Director Nanny Verwey-Nielen was al anderhalf jaar op zoek naar een opvolgster. Ik stuurde een berichtje op Facebook met de vraag wat de aanmeldeisen waren en voor ik het wist hing ik twee uur aan de telefoon met deze gepassioneerde en inspirerende vrouw. Ik kreeg deze kans in mijn schoot geworpen. Compleet overdonderd maar super enthousiast besloot ik er toch ‘even een nachtje’ over te slapen.

 

Een avontuur, verder weg dan ik ooit van huis geweest ben. Samenwerken met gepassioneerde duikers van over de hele wereld. Duiken in één van de parels van onze oceanen. Wie wil dat nou niet?!

 

Mijn lieve vriend, mijn familie en mijn beste vriendinnetje snapten mij en zeiden allemaal dat ik gek zou zijn als ik dit niet zou doen. Dus de volgende dag liet ik aan Nanny weten dat ik met haar in zee zou gaan. Deze kans kon ik niet voorbij laten gaan!

 

Nanny Verwey-Nielen heeft mij geholpen met de voorbereidingen. Ze heeft me laten zien wat het inhoudt om een Miss te zijn. Van de clichés is niets waar – okay, ze lopen in glitterjurken, maar dat is alleen met speciale gelegenheden – al deze dames zijn hoogopgeleid, slim, sterk en zelfverzekerd. Ze vervullen een voorbeeld functie voor alle jonge meisjes en proberen ze te inspireren. Ze steunen goede doelen en zetten zich in voor anderen. Door middel van educatie en promotie proberen ze de wereld een stukje beter te maken. En misschien wel het allerbelangrijkste is jezelf zijn, want als je jezelf bent, ben je op je mooist.

Om Miss Scuba Netherlands te promoten heb ik een aantal fotoshoots gedaan en nam ik mijn sjerp mee naar speciale gelegenheden. Ik doe mijn best om al zo veel mogelijk te delen op de Facebook pagina van Miss Scuba Netherlands en mijn Instagram @kimirismarcella. Maar zodra ik in Maleisië ben, komen pas écht de mooie foto’s online!

 

Miss Scuba International is in Nederland nog niet zo bekend als in andere landen. In andere landen bijvoorbeeld wordt er een Miss Verkiezing gehouden waaruit Miss Scuba van dat land wordt verkozen. Ik voel het een beetje als mijn taak om Miss Scuba International te promoten in Nederland, om het bekender te maken.

Miss Scuba International werd voor het eerst gehouden in 2011. Ze vieren niet alleen de innerlijke schoonheid en moed van vrouwen, maar promoten ook wereldwijd het behouden en beschermen van de oceanen. De oprichter dhr. Robert Lo hoopt dat hij, door het delen van de schoonheid en wonderen van de onderwaterwereld, kan laten zien hoe kwetsbaar de oceanen zijn. Dat we allemaal onze verantwoordelijkheid moeten en dat de oceanen onze bescherming nodig hebben. Ook promoot Miss Scuba International dat je moet duiken op een veilige en verantwoordelijke manier in samenwerking met wereldwijde, professionele trainingsorganisaties in de hoop dat duikers van over de hele wereld de culturele diversiteit leren waarderen.

 

De verkiezing duurt tot en met 18 november. Samen met de andere Missen en de organisatie zullen we verschillende activiteiten ondernemen. Voorbeelden daarvan zijn plastic verzamelen, samenwerken met een schildpadden opvang, workshops van WWF bijwonen en veel duiken. Dit wordt gecombineerd met fotoshoots en sociaal culturele activiteiten. En waar we natuurlijk naar toe werken is de finale show op 17 november. Deze kan live via internet gevolgd worden!

 

Ik moet zeggen dat ik het steeds spannender vind worden. In mijn eentje ga ik naar Maleisië om Nederland te vertegenwoordigen en een (voor mij) nieuw stukje van de wereld te ontdekken. De voorbereidingen zijn bijna klaar. Het is tijd om de laatste puntjes op de ‘i’ te zetten. Nog even… Nog eventjes en dan is het zo ver.

 


29 juli, La Gombe

 

Daar ging ik dan, om kwart voor 7 ’s ochtends de auto in. Ik had met Hans afgesproken op de carpool in Almere. Want met z’n tweeën naar België rijden is veel gezelliger dan alleen!

 

Rond half 9 was iedereen op de afgesproken plaats: het pompstation bij Utrecht. Vanaf daar vertrokken we met 17 man richting het zuiden. Onderweg sloten de laatste 2 ook aan. Het was een lange zit. En na een korte pauze in Limburg om onze benen te strekken en buikjes te vullen, zetten we onze reis weer voort.

Het was gelijk duidelijk toen we de grens over waren. Het platte landschap veranderde in heuvels. De moderne Nederlandse plaatsen waren vervangen door oude Belgische steden. We waren er bijna! Hans, die vooraan reed, gaf ons een tour door de ‘Vlaamse countryside’. Via smalle paadjes, steile heuvels, landweggetjes en maar 1x omkeren bracht hij ons naar de duiklocatie La Gombe vlakbij Esneux. Wat een prachtig gezicht!

We waren er op tijd bij, om 12.00 uur, een uur voor reservering. Zelfs alle auto’s konden nog naast elkaar op de parkeerplaats staan. Terwijl Hans de organisatie liet weten dat we er waren, zette de rest rustig hun spullen klaar.

 

Het was inmiddels erg warm geworden. De meeste van ons kregen onze wetsuits niet meer zo makkelijk aan. Niet gevreesd! Bij Duikteam Loosdrecht helpen we elkaar een handje! Iedereen heeft het gered en om 13.00 uur zat Duikteam Loosdrecht (aka Crazy Kreeft) er helemaal klaar voor! … Eén klein probleempje … de organisatie van La Gombe was slecht geregeld en de Belgische beheerder weigerde in eerste instantie om ons het water in te laten. Er was een misverstand over de reservering. Je kunt je voorstellen dat alle 17 duikers in wetsuits van 7 mm plus ijsvesten van 7 mm en sommige in droogpakken, beladen met onze duiksets, bij een temperatuur van 31 graden Celsius een béétje oververhit begonnen te raken. Zwetend en brommend van frustratie zaten we op het muurtje. Hans liet zich niet kennen, met versterking van Henk heeft hij zich hard gemaakt om ons alsnog het water in te laten. En met resultaat!

 

De laatste uitdaging voor we met z’n alle het water in konden was het steile trappetje. Voorzichtig liepen we naar beneden. Toen we allemaal veilig beneden op het platvorm waren, mochten we eindelijk het koude water in. Wat een verademing!

 

Het water was super helder. Je zag duikers, luchtbellen en vissen in het blauwe water. De rotsformaties verdwenen de diepte in. Het aanzicht was imposant. Het nodigde je echt uit om de onderwaterwereld te verkennen.

 

Manon was mijn buddy voor deze dag. We hadden af gesproken dat we de linker- en de rechterkant van het platform zouden verkennen. Zo gezegd, zo gedaan. We daalden af. Even schrok ik van de diepte. We konden ongeveer 25 meter ver zien. Niet alleen voor ons, maar ook onder ons! Ik  heb wel eens gehoord dat duikers ‘hoogtevrees’ kunnen ervaren tijdens een duik in helder water, nu voelde ik dat ook een beetje.

Nadat we ons op ons gemak voelden, zwommen we richting het stuk waar de steuren het vaakst gespot werden. In eerste instantie zagen we een enkele vis. Toch was het al heel erg mooi onder water. We zwommen op ongeveer 9 meter diepte en nog steeds was het water kraakhelder! We hadden geen lampen nodig, het licht van de oppervlakte scheen dwars door het water heen.

We draaiden om, terug richting het platvorm. En ineens zwom daar een hele school! We keken onze ogen uit! Marion en ik zijn even op deze plek blijven liggen. De vissen zwommen om ons heen. Hun lijfje was zilver, hun vinnen geel. Maar in het licht weerkaatsten er allemaal verschillende kleuren van hun schubben af. Echt prachtig hoe zo’n visje in eerste instantie heel gewoon lijkt, maar als je beter kijkt er veel meer te zien is dan je denkt!

Alsof dat nog niet genoeg was, kwamen er ook een aantal Koikarpers bij ons kijken. Ze waren echt gigantisch. Niet eerder had ik zo’n grote vis van dichtbij gezien. En deze zwommen gewoon op 10 cm afstand om je heen!

 

Omdat we ook de linkerkant nog wilden zijn, zijn we op een gegeven moment weer verder gezwommen. Aan de linkerkant waren vooral de rotsen te zien, er zat niet heel veel vis. We vonden het leuker om weer terug te gaan naar de vissen.

 

Van grote afstand zagen we dat de school vissen veel groter geworden was. Toen we dichterbij kwamen, realiseerden we ons dat ze gevoerd werden. Er waren nu ook andere duikers die kwamen kijken. Steeds meer vissen kwamen er op af. Marion en ik zijn op de rotsen gaan liggen om rustig te kunnen genieten van deze ervaring. Ineens zagen we een steur. En nog een!

Met mijn actioncam filmde ik onze duik. Mijn arm lag gestrekt vooruit. Overal zwommen vissen., gigantische Koikarpers en hele grote steuren. Hans had van te voren verteld dat steuren gewoon tegen je aan zwommen. Bij Marion zat er op een gegeven moment één tussen haar zij en de slag van haar ademautomaat vast. Ik weet eigenlijk niet eens of ze dit zelf ook gemerkt heeft, de steur kwam er zelf weer tussen uit. 

Een andere zwom op mijn camera af en beet vervolgens in mijn hand. Ik schrok me een ongeluk, slaakte een kreet, kreeg vervolgens water in m’n duikbril (het ergste wat er bestaat haha!) en moest toen toch even gniffelen.

 

Het was tijd om weer omhoog te gaan. De safetystop op 5 meter konden we boven aan de stenen trap houden. Nog drie minuutjes konden we op afstand genieten van alle vissen. We moesten er aan geloven, tijd om weer naar de oppervlakte te gaan. Beide kwamen we met een grote grijns het water uit.

 

Weer terug bij de auto was het tijd om de spullen op te ruimen. Eigenlijk zouden we twee duiken maken, maar een onderdeel van het misverstand over de reservering was dat we er maar één mochten maken. Niet getreurd, het was echt een geweldige duik. Tot zo ver mijn beste!

  

Toen iedereen weer veilig het water uit was, besloten we nog even een hapje te eten. Daarna gingen we onze eigen weg weer terug. Al met al was het een fantastische dag. Wat een waanzinnige ervaring!

 

Groet van Kim

 


24 juni, Blauwe Meer

 

Zondag 24 juni hadden wij ons duikuitje.

Dit keer naar het Blauwe Meer, het helderste meer van Nederland, te Loon op Zand. En wat een opkomst 34 personen!

 

Nadat iedereen aanwezig was is de dag begonnen met koffie en gebak. Dit was een traktatie van Bas, hij was namelijk jarig! Heerlijk om de dag zo te beginnen.

Na het praatje van Hans wat wel en niet mocht kregen wij de indeling te horen en gingen wij voor de eerste duik te water. Voor allemaal een korte duik. Het was was erg troebel en dus weinig zicht, minder dan 1 meter. Een beetje jammer.

 

Na een gezamenlijke lunch, broodjes met worst, gingen wij in groepen voor een tweede duik. We werden aan de overkant van het meer gedropt en het was de bedoeling om terug te duiken maar ook dat ging niet lukken. Er was heel veel wier, vele centimeters hoog, kleine visjes en paling. Bij de meeste van ons was de lucht zo goed als op en werden we gedwongen om te stoppen. Gelukkig werden wij onderweg bij een stijger opgehaald. Dat scheelde een heel stuk zwemmen. Nadat de logboeken ingevuld waren ging iedereen weer op huis aan.

 

Het was een top dag en iedereen heeft genoten. Wij mogen trots zijn op dit Duikteam!

 

Groet van Marion


23 en 24 december Serious Swim & Dive

 

Op 23 en 24 december tijdens de Serious Swim & Dive hebben we met ons allen € 16.410,00 opgehaald om mensen in de wereld te herenigen met hun familie. Dankzij jouw inzet als deelnemer, vrijwilliger of donateur is de 5e editie van Serious Swim & Dive nog nooit zo succesvol geweest!

We hebben niet alleen een record bedrag neergezet voor het Rode Kruis maar ook een topprestatie geleverd waar we allen trots op mogen zijn!

 

Zie onder de resultaten:

ZV Hoogland Team 1: 2364 banen

ZPC Amersfoort: 2330 banen

ZV Hoogland Team 2: 2268 banen

IJZ&PC: 2068 banen

Triathlon Team 3: 110 km

Duikteam Loosdrecht: 84 uur en 32 minuten met 41 duikers (64 intro-duikers)

 

Aantal deelnemers: 175

Aantal vrijwilligers: 34

Aantal donateurs: 604

Friet: 80 kg!


20, 21 en 22 oktober, Zeelandweekend (organisatie Rick)

 

Vrijdagochtend naar Zeeland gereden. We maakten met z’n zessen (Gerard, Phil, Maickel, Michelle, Rick en ik) een duik bij het Koepeltje. We vertrokken vanaf het strandje en doken langs de golfbrekers. Ik vond het zicht wat tegenvallen... werd ook mede veroorzaakt, doordat Rick en ik de hekkensluiters van de groep waren en er voor ons nogal wat werd omgewoeld... Heel veel mooi zeeleven gezien, o.a. zeenaalden, paarse zeesterren en veel slibanemonen, ondanks het wat troebele zicht. ‘s Middags zijn we naar het huisje gereden, kamers ingedeeld, een deel van de groep ging boodschappen doen, terwijl de anderen de eetkamer opnieuw inrichtte. ‘s Avonds heeft Phil een heerlijke maaltijd voor ons bereid, echt super! Een aantal kwamen na heftige files ‘s avonds nog naar het huisje. Eerst dachten Hans en ik nog dat iedereen in z’n telefoon gedoken bleef, maar gelukkig verdwenen de telefoons op een gegeven moment en kwamen de spelletjes van Rick op tafel. Wat hebben we gelachen met z’n allen. Na een lange avond heb ik heerlijk geslapen om ‘s ochtends de ontbijttafel klaar te maken. Hans bakte de eieren, hmmmm. Na een korte briefing zijn we naar de duikstek gereden. We besloten om maar naar een duikstek te gaan, omdat het daar leuk genoeg was om twee duiken te maken. Wat een verschil met gisteren! Een geweldig mooi zicht, zo helder en wat een prachtig zeeleven weer. Joekels van kreeften, krabben en zeenaalden kwamen we tegen. Ook nog een paar bijzondere zee naaktslakken gezien. Op de heenweg zwommen we 30 minuten tegen de stroming in om in slechts 15 minuten weer met de stroming mee terug te drijven naar het beginpunt. Tijdens de twee duiken in heb ik knakworsten opgewarmd in de bus en verse koffie en thee gezet. Toch wel fijn zo’n camperbusje...

‘s Avonds genoten van een heerlijke BBQ en daarna kwamen de spelletjes weer te voorschijn. Wat hebben we gelachen met Twister.

Zondags sloeg de stemming een beetje om. Sommigen besloten toch eerder te vertrekken. Zelf heb ik er niet veel van mee gekregen, want ik kreeg een migraine aanval en trok me even terug in de bus tijdens de eerste duik bij wederom het Koepeltje. Na wat te zijn bij gekomen van de aanval heb ik uiteindelijk de worsten weer opgewarmd. Daarna ben ik terug gereden naar het huisje, heb ik m’n spullen gepakt en ben ik helaas ziek naar huis gereden. Al bij al heb ik in ieder geval genoten van een geweldig weekend! Iedereen en vooral de organisatie heel erg bedankt.

 

Groet van Carlijn

 

 


Zondag 3 september, Naturagard

 

Op 3 september zijn we met een aantal leden van Duikteam Loosdrecht naar Naturagard in Duitsland gegaan.

Een deel vertrok in konvooi, maar wij (Maarten en ik) zijn op eigen gelegenheid gegaan. Ergens vlak voor de grens haalden we het konvooi in... De helft lag lekker te slapen, alleen Hans had door dat we langs reden.

We kregen een warm onthaal op de locatie en er was een mooie ruimte voor ons gereserveerd waar we onze spullen kwijt konden.

We kregen in het Duits uitleg over de duiklocatie.

Het was de eerste keer dat Martijn onze duikleider was en had de Teams al ingedeeld.

Na de buddycheck lekker het water in en richting de tempel waar ontzettend veel vis zwom: steuren in verschillende kleuren en grootte, maar ook snoek, brasem en karper.

Na de eerste duik hebben we in de kantine een groot stuk taart gekocht waar we lekker van hebben genoten buiten in het zonnetje. We zaten aan de rand van het water en zagen opeens een duikhandschoen boven komen drijven... Hoe kan dat nou opeens? Die moeten we zo maar eens proberen te zoeken tijdens onze tweede duik. Met Hans en Martijn overlegd dat ook degene zonder wrakduik specialty een gedeelte van de grotten in mochten. Dus dat hebben we tijdens onze tweede duik dan ook gedaan. Gelukkig had ik een goede lamp mee, want het was pikdonker. Was wel erg leuk zo onze weg te vinden door die grotten en... we hebben de handschoen gevonden! Wat stonden ze raar te kijken toen we die in kwamen leveren bij de gevonden voorwerpen... haha.

Een groot gedeelte van ons Duikteam lag op de bodem tussen de beelden lekker relaxed te genieten van al die vissen die daar zwommen. Na onze tweede duik zijn we weer naar huis gereden. Een deel van het Team ging ook naar huis, maar een aantal hebben nog een derde duik gemaakt. Al met al was het weer een hartstikke gezellige dag.

 

Groet van Carlijn

 

 


Zondag 27 augustus, Oostvaardersplassen

 

Op 27 augustus zijn we in klein comité naar de Oostvaardersplassen geweest.

Boven in het restaurant waar we een prachtig uitzicht hadden over een deel van het park werd onze lunch geserveerd. Na de lunch gingen we naar een zaaltje waar we een film over het ontstaan van de Oostvaardersplassen te zien kregen. Onder leiding van een gids zijn we door het park gaan wandelen. Maarten en ik hadden onze spiegelreflexcamera’s mee, een van onze andere hobby’s.

Op jacht naar de koningspaarden en de ijsvogels. We hebben diverse vogels en andere dieren gezien. De gids vertelde vol enthousiasme over het ontstaan van de Oostvaardersplassen en wat er allemaal bij het onderhoud komt kijken. Na de middagwandeling nog wat gekletst op het terras van het restaurant waar ondertussen de BBQ voor ons werd aangestoken. Alles was tot in de puntjes verzorgt, echt top. Na een heerlijke maaltijd zijn een aantal van ons nog begonnen aan een tweede wandeling om toch nog dichter in de buurt te komen van de koningspaarden en te genieten van de ondergaande zon in dit prachtige gebied. Vlakbij een hut werden we verrast door een grote groep koningspaarden met een paar veulentjes. Ze liepen op armlengte afstand langs ons heen. We konden prachtige foto’s en filmpjes maken. Later zagen we ook nog de zon ondergaan onderweg terug naar de uitgang van het park. Wat een ontzettend gave ervaring was dit!

 

Groet van Carlijn


Zondag 30 juli, De Groene Heuvels

 

De dag dat Duikteam Loosdrecht een fijn dagje is gaan duiken bij 'De Groene Heuvels".

 

Het weer was in de ochtend zeer fijn. Het zonnetje kwam fijn door, maar er was wel redelijk wat wind.

Het team heeft aardig wat leuke snoeken gezien, zelfs een baby snoek! Tevens hebben Martijn, Jerry en Phil een kleine kreeft gespot.

De kreeft schrok er blijkbaar van en en schoot als een torpedo omhoog tegen Phil zijn duikbril aan. Phil sprong bijna uit zijn vel van schrik haha.

 

Het zicht was over het algemeen wel minder. Er waren veel groene algen aanwezig in het water. Toen we klaar waren met duiken begon het weer ook aardig om te slaan. Veel wind en uiteindelijk ook regen.

Gelukkig was iedereen al aan het inpakken om naar huis te gaan. 

 

Het was een leuke dag!

 

Groet van Carmen

 

Foto's gemaakt door Martijn Kok

 


Zondag 28 mei, Den Osse en Dreischor

 

Op een hele mooie zonnige zondag zijn we met het Duikteam naar Zeeland gegaan!

Na vroeg te hebben verzameld bij de Esso, zijn we in colonne naar onze eerste duikstek gereden.

Enkele leden waren al in Zeeland, waardoor de pret vroeg kon beginnen.

De eerste stek was in Den Osse, de nieuwe Kerkweg. Na een mooi plekje te hebben gevonden op  de parkeerplek begon iedereen aan de eerste duik. Degene voor wie de duikstek nieuw was, werden gekoppeld aan de duikers die al eens op deze stek hadden gedoken.

Het zicht viel helaas tegen, wel hebben we kwallen gezien en een verdwaalde krab en kreeft.

Na deze duik en het opruimen van de spullen werden wij verwend door Hans en André met broodjes bal, broodjes worst en verfrissende drankjes.

Daarna zijn wij naar de ‘snoepwinkel’ gegaan om te vullen en uiteraard ook even binnen te kijken.

Gezien de vele ‘frisse’ duikers werd de tweede duik bij Dreischor Frans Kokrif. De instap hier is toch iets prettiger dan bij het Gemaal!

Het zicht was hier beter. Waar Phil en Martijn kozen voor één lange duik, heeft de rest hier gewoon twee duikjes kunnen maken!

Ter afsluiting nog gekeken bij de zeehondjes en Zeeuwse Fish & Chips.

 

Het was een geweldige dag! We zijn al aan het aftellen voor volgende maand! 

 

Groet van Miranda

 

Foto's gemaakt door Rick Storm


Zondag 15 januari, Nieuwjaarsduik

 

Zondag 15 januari was het zover…….de Nieuwjaarsduik van Duikteam Loosdrecht. Bij deze dank aan Sylvia, zij had de planning en de inkopen weer keurig verzorgt.

Zondagmorgen samen met Gerard, Rick en Rob de tent opgezet en de lunch voorbereid.

Er waren ruim twintig aanmeldingen en iedereen was ook aanwezig. Tien leden, laat ik ze bikkels noemen, gingen te water. Ja zelfs in natpak!!

Na een duik van ca. 30 minuten snel warme kleding aangetrokken en genoten van de soep en brood met worst. Lekker nog wat na gekletst over de grote snoek die overigens alleen door Luuk, Phil en mijzelf gezien was. Conclusie; het was weer een geslaagde dag met iedereen!

 

Groet van Hans 

 


23, 24 en 25 september, Zeeland

 

Na een afwezigheid van bijna twee jaar, waren we in Zeeland weer van de partij om met het leukste Duikteam weer te gaan pruttelen.

Vrijdagavond was de duik enkel weggelegd voor de ervaren duikers onder ons, het was donker tegen de tijd dat de mannen weer het water uitkwamen. Voor de achterblijvers op de kant geen enkel probleem, want het uitzicht was mooi, de zonsondergang romantisch (toch? Hans, Diana?) en het weer was prima.

 

Zaterdagochtend de eerste duik van het (bijna) voltallige aanwezige Team. Waar sommigen van ons de diepe diepten in doken, zijn anderen op een mindere diepte blijven hangen en hebben veel moois gezien. De ‘soep van de dag’ bracht kreeften, krabben, kwallen, een zeenaald en vissen.

De plas lag er mooi bij, een strakke Spiegel met wat bubbels hier en daar. De perfecte aanwijzing waar onze vrienden zich bevonden. Rob en Mark waren vooral erg tevreden met hun duik, zij daalden af tot de Serpent!

 

In de middag een duik bij Dreischoor Gemaal. Mijn eerste duik in bijna twee jaar en het was weer heerlijk om koppie onder te gaan. Weer veel gezien, veel kleine krabben, maar ook enkele 4 persoonsmaaltijden aan kreeft. Gelukkig was het vlees voor de BBQ al bezorgd en hoefden Mark en ik dus niet op jacht naar een paar van deze jongens. Inmiddels waren er weer meer gasten gearriveerd, die een dagje mee kwamen poedelen

 

Na deze heerlijke duik, met mooi zicht en goede watertemperaturen, zijn we huiswaarts gegaan. Hier stond een heerlijk avondmaal ons op te wachten. Genoten van de lekkere kookkunsten van Hans! Prima BBQ, goede wijn (niet onbelangrijk), en veel gezelligheid.

 

Zondagochtend als eerste nog een duik gemaakt bij Den Osse. Het zicht was ook nu weer goed, bijna een uurtje gedobberd en ook nu weer veel leven gezien. Na de eerste duik zijn er weer een aantal mensen naar huis gegaan.  De tweede duik werd gedaan door een klein clubje en helaas voor hen was het zicht erg slecht. Een vage afsluiting van een heel erg fijn, mooi, warm weekend!

 

 

Een dikke pluim voor de organisatie! Was weer een toppertje! En zo hopen we er nog veel mee te mogen maken. Maar eerst: tot in Loosdrecht.

 

Groet van Anuska.


Zondag 31 Juli, De Beldert

 

Afgelopen zondag was het weer zover, met het Duikteam weer een hele dag duiken. Deze keer was De Beldert aan de beurt.

’s Ochtends vroeg vertrokken, en rond half 10 verzamelen bij de duikstek. Het is bijna de hele dag heerlijk weer geweest, op een paar kleine buitjes na, maar nat waren we toch al. De meesten hebben 2 duiken gemaakt, en zelfs Hans heeft tussen de 2 duiken door zelf weer zijn eerste duik sinds lange tijd gemaakt samen met Mark, onder toezicht van de rest van het Duikteam. Al met al was het weer een heerlijk dagje en hebben we weer lekker gedoken. Op naar de volgende zondag.

 

Groet van Rick


Een dagje naar Zeeland met Duikteam Loosdrecht, altijd gezellig. Dagbesteding duiken vanaf het schip MS Theo.

Iris en ik moesten natuurlijk vanuit Leeuwarden komen en waren dan ook erg vroeg vertrokken. Om precies te zijn om 5.15 uur, natuurlijk geen probleem voor mij, maar voor Iris een uitdaging. Maar ze had er zoveel zin in dat ze al voor mij kant en klaar in de kleren zat. Na een rit van 3 uur kwamen we aan in Den Osse al waar de MS Theo  op ons lag te wachten.

Hans en Henk waren er al, en de rest liet niet lang op zich wachten.

We vertrokken om 9.00 uur en na eerst een kwartiertje op het dek te hebben gestaan, besloten we maar naar binnen te gaan. Hans en ik begonnen zo stilletjes aan al wat trek te krijgen en de schipper was bereid voor ons een uitsmijter te maken. Na veel reacties als "man jullie zijn er net" en "nu al?"  zijn we toch maar rustig begonnen met eten.

 

En toen.......duik 1;

In de buurt van het Dreischor Gemaal zijn we te water gegaan.

Voor Iris was het haar eerste sprong van een schip maar dat weerhield haar er niet van om met een sierlijke sprong het water in te plonsen, dan ben je best een beetje trots als vader haha. Voor Harriët echter was het haar 100ste duik en dat is altijd aanleiding voor een feestje. Regel is dat de duiker of duikster in kwestie een aantal ballonnen aan de kraan krijgt gebonden zodat hij of zij feestelijk te water kan gaan.

Zo ook Harriët, met een prachtige commandosprong ging ze te water, waarbij de ballonnen knapten wat klonk als vuurwerk. Gefeliciteerd Jetje met je 100ste! Ons was een zicht beloofd van 5 tot 6 meter maar dat was het zeker niet, 2 tot 3 meter kwam eerder. We zwommen richting zuid west op een diepte van 7 meter. Veel krabbetjes en veel hele grote kreeften, anemoontjes, baby garnalen en mosselbanken. Ondanks het slechte zicht toch een hele leuk duik gemaakt van ongeveer 3 kwartier. Aan boord geklommen met de hulp van onze Hans en daarna fles vullen en het pak uit. Al weer hadden we een stevige trek dus uitsmijter nummer 2 werd besteld. Goed voorbeeld doet volgen en al snel was het een gezellige drukte in het kombuis. Sterke verhalen over wie de dikste kreeft had gezien gingen over de tafel en we waren het er over eens dat Mark de dikste had gezien.

 

Duik 2;

Op weg naar Ouddorp en na de gebruikelijke omkleed perikelen waren we zo ver om het water in te springen. Tijdens het dalen bleek dat ik niet lekker kon klaren dus hebben we het heel rustig aan gedaan. Op 3 meter zijn we begonnen waarna we langzaam afzakten naar de 5 meter, dat ging nu zonder problemen. Hier was het een drukte van belang. De grote kreeften lagen rustig in hun holen terwijl de krabben elkaar bevochten om elke centimeter. Je kan hier gewoon op de vierkante meter blijven hangen en je maakt van alles mee, er zit hier zoveel leven. Er was een lichte stroming wat het navigeren wat bemoeilijkte en gevolg was dat ik op een zeker moment even aan de oppervlakte moest komen om te kijken waar we waren. Na de duik hoorde ik van Hans dat alle koppeltjes even boven waren geweest om te navigeren.

Ook duik 2 was geweldig leuk en het zicht was nu ook iets beter. We kwamen bij de boot weer boven en zijn wederom door Hans aan boord geholpen. We waren als laatste in het water gegaan maar waren als eerste weer terug.......Iris moest plassen.

Nou ja het was toch weer een duik van 30 minuten en dat is mooi zat. Eenmaal aan boord de spullen weer ingepakt en dan? Dan kak je in. Iedereen was lekker aan dek gebleven en zat lekker wat na te kletsen.

Toen het schip aangemeerd was in de haven hebben we al onze spullen weer in de auto geladen. Het plan was om meteen terug naar Leeuwarden te rijden maar we zijn toch nog maar even mee gegaan met de rest. Een kibbeling of patatje halen.

Het eten van onze snack werd met verlekkerde ogen bekeken door een heel stel zeevogels. Ze bleven mooi boven ons hangen, aangespoord door de stukjes patat die de lucht in werden gegooid die ze dan met een mooie duik opvingen.

Erg leuk natuurlijk maar je loopt dan wel het risico dat 1 van die beesten moet poepen en dat dan precies in je bakje doet........dit gebeurde gelukkig niet.

 

Na het eten ging iedereen weer huiswaarts en was deze dag ook weer geschiedenis. Hans bedankt voor deze toffe duikdag en ook Duikteam Loosdrecht bedankt voor de gezelligheid en zie jullie allemaal snel weer aan de waterkant.

 

Groet van Rob en Iris.

 


Met een klein maar gezellig clubje zijn we op 29 mei jl. gaan duiken in de Zandmeren, gat van Sientje. Aangekomen op de afgesproken plek bij de golfbaan hebben we besloten een eindje verderop te gaan kijken, dit leek namelijk wel een erge uithoek. Op naar de oude haven. Nou en dat ie oud was...  vergane glorie noem je zoiets. Er zou van alles liggen en er was een kans op het treffen van meervallen. Leuk dan van te voren de verhalen over de aangetroffen hand in een meerval :-). Komt er vervolgens ook nog een vrouw langs die zegt dat een meerval van 3,5 meter daar in de buurt was gespot. Iemand van ons is nog nooit zo dicht bij haar buddy gebleven als tijdens deze duik! Alles wat we aantroffen waren veel jonge visjes, niet groter dan een vinger, aan de ene kant dan ook wel weer teleurstellend, we waren klaar voor de grote jongens!

Bij terugkomst bij de auto's had Hans de lunch al lekker warm, topper!! Uurtje later op pad gegaan naar de volgende stek, mooi recreatiegebied waar we helemaal alleen waren. Deels kwam dat waarschijnlijk omdat de haven daar sinds kort verboden gebied is, zo kwam een 'vriendelijke'  eigenaresse ons vertellen. Hier was wel meer te zien, mooie visjes, maar nee, wederom geen meerval! Ondanks de slechte weersvoorspellingen een bijna droge dag gehad. Het was genieten! Plek om te onthouden en nee mevrouw, we zullen niet meer in uw haven komen..... 


Laatste zwembadtraining van het seizoen 2015/2016 en wat voor één! We begonnen in een schemerig zwembad en de sets mochten nog niet worden opgebouwd. Geheimzinnige gesprekken hier en daar... we voelden al nattigheid zonder in het water te zijn :-) Een pittige rescueavond werd het! Duikers in paniek, duiker volledig vast in de touwen aan de trap, duiker met lood om voor het hele duikteam. De duikers in paniek, Joury en Marcel lieten goed van zich horen! En al ben je in een zwembad en al weet je dat het oefenen is, toch voel je de adrenaline stijgen bij iedereen. Bezorgde Joury sprong, nadat hij eindelijk veilig op de kant stond dankzij Henk, gewoon weer terug het water in, op zoek naar zijn buddy Rob die op de bodem lag. Uit pure nood moest duikleider Anna achter Youry aan, hilarisch om te zien natuurlijk! Ontzettende leuke avond! Afgesloten met een gezellige borrel. Op naar de zomer!!


Wat een leerzame duikavond was dat! Hoe handel ik als ik vast kom te zitten onder water in bijvoorbeeld een net. Na een korte uitleg en demo mochten we zelf onder het net. Hans en Mark hadden de smaak te pakken, de knopen om je kraan waren niet de meest eenvoudige... Gelukkig lagen ze klaar voor je neus met een octopus voor nood! Heeft overigens niemand gebruik van hoeven maken, top! Eerste ronde was met licht aan, tweede ronde in een donker zwembad, toch net wat spannender. Rust bewaren, vestje uit en 'frummelen' maar! Best fijn om met je set in jearmen het net te kunnen verlaten als je los bent. Veel geleerd!!


Op 19 december jl. hebben we deelgenomen aan duiken voor het goede doel van Serious Request van NPO 3FM. 'Keep them going' was de slogan. Al voor een paar euro kan een kind in oorlogsgebied zijn of haar opleiding gaan of blijven volgen en krijgt hiermee een kans een toekomst op te bouwen. In samenwerking met Duikcentrum Loosdrecht was ook Duikteam Loosdrecht van de partij. Dit gaan we in 2016 vast weer doen met naar we hopen nog meer duikers! De bedoeling was van 17 tot 12 uur de volgende dag zoveel mogelijk tijd onder water door te brengen, nou, dat hebben we gedaan! Maar liefst 190 uur waren we 'onder'. Samen met de zwemmers hebben we meer dan 10.000 euro op weten te halen! Hulde!